Ti kurrë nuk do të rritesh në rehati.
Jo fizikisht. Jo mendërisht. Jo profesionalisht. Jo personalisht.
Rritja ndodh vetëm kur je i shtytur përtej asaj çfarë është e lehtë. Kur kërkesa tejkalon kapacitetin. Kur situata kërkon më shumë sesa ke aktualisht.
Sikleti nuk është efekt anësor i rritjes. Është shkaku.
Kurthi i Rehatisë
Rehatia është varësi.
Shtrati i ngrohtë. Rutina e njohur. Detyra e lehtë. Zgjedhja e sigurt. Secila ndihet mirë në moment dhe të kushton në afat të gjatë.
Problemi me rehatinë është që akumulohet. Sa më i rehatshëm je, aq më shumë kërkon rehati. Sa më shumë kërkon rehati, aq më pak toleron siklet. Sa më pak toleron siklet, aq më pak rritesh.
Është spirale rënëse e mbështjellë në ndjenja të këndshme.
Sikleti i Qëllimshëm
Ilaçi është sikleti i qëllimshëm.
Jo siklet aksidental. Jo siklet i detyruar. Siklet i zgjedhur. Siklet ku hyn vullnetarisht sepse e di që ndërton diçka.
Dushi i ftohtë që zgjedh ta marrësh. Biseda e vështirë që e nis. Projekti sfidues për të cilin ofron vullnetarisht. Alarmi i hershëm që vendos. Stërvitja që e urren por e bën gjithsesi.
Kjo nuk është mazokizëm. Është strategji.
Parimi i Ujit Të Ftohtë
Uji i ftohtë mëson një mësim të fuqishëm.
Kur hyn në dush të ftohtë, çdo qelizë e trupit tënd bërtet të dalësh. Sikleti është i menjëhershëm, intensiv, dhe dërrmues.
Por nëse qëndron, diçka ndodh. Bërtitja ndalon. Trupi përshtatet. Ajo çfarë ishte e padurueshme bëhet e durueshme. Ajo çfarë ishte e dhimbshme bëhet e tolerueshme.
Jeta funksionon njëlloj. Sikleti fillestar i çdo sfide të re është më i keqi. Nëse mund ta mbijetosh goditjen e parë, mund të mbijetosh gjithçka që vjen pas.
Ndërtimi i Tolerancës
Toleranca ndaj sikletit është e stërvitshme. (Lexo me shume rreth Sistemet ditore.)
Personi që kurrë nuk përjeton siklet nuk ka tolerancë ndaj tij. Sfida më e vogël e mbyt. Vështirësia më e lehtë e ndalon.
Personi që praktikon siklet çdo ditë ka tolerancë të madhe. Sfida që do të thyenin të tjerët janë thjesht të pakëndshme. Vështirësi që ndalojnë të tjerët janë thjesht bezdi.
Kjo tolerancë është një nga asetet më të vlefshme që mund të ndërtosh. E bën gjithçka në jetë më të lehtë për tu përballur.
Praktika Ditore
Bëje sikletin pjesë të rutinës tënde ditore.
Jo siklet masiv, dramatik. Siklet i vogël, konsistent. Diçka çdo ditë që të shtyn pak përtej zonës tënde aktuale të rehatisë.
Stërvitje më e fortë. Bisedë e vështirë. Detyrë që ke shmangur. Aftësi e re ku je i keq. Diçka që të bën të pakëndshëm për disa minuta.
Këto doza të vogla akumulohen. Ndër muaj e vite, transformojnë marrëdhënien tënde me sikletin plotësisht.
Sikleti Fizik
Fillo me trupin.
Sikleti fizik është më i lehti për tu praktikuar sepse është konkret. Mund ta ndjesh. Ta masësh. Ta kontrollosh.
Ujë i ftohtë. Ushtrime të forta. Agjërim. Sfida fizike që e shtyjnë trupin përtej rehatisë.
Kur mëson që trupi yt mund të përballojë më shumë siklet sesa mendja të thotë, filllon të pyesësh për çfarë tjetër ka gabuar mendja jote.
Sikleti Mendor
Zgjeroje praktikën te mendja.
Mëso diçka të vështirë. Lexo diçka sfiduese. Mendo për diçka të pakëndshme. Përfshihu me ide që bien ndesh me besimet e tua.
Sikleti mendor krijon rritje intelektuale. Mendja që kurrë nuk sfidohet është mendja që kurrë nuk zhvillohet. Rehatia në mendim çon në stagnim në mendim.
Sikleti Social
Praktiko sikletin social.
Fillo bisedën që normalisht e shmang. Jep reagimin e sinqertë. Vendos kufirin. Thuaj jo kur dëshiron të thuash po. Thuaj po kur dëshiron të thuash jo.
Sikleti social është më i vështiri për shumicën e njerëzve sepse përfshin njerëz të tjerë. Por gjithashtu është aty ku ndodhin përparimet më të mëdha në marrëdhënie dhe komunikim. (E lidhur: Shtytja Finale.)
Modeli i Zonës së Rritjes
Ka tre zona.
Zona e rehatisë: ku asgjë nuk rritet. Zona e rritjes: ku jeton sikleti. Zona e panikut: ku sikleti dërmon.
Ti dëshiron të jetosh në zonën e rritjes. Vazhdimisht përtej rehatisë por jo aq larg sa të thyesh.
Gjëja është që zona e rritjes lëviz. Ajo çfarë ishte e pakëndshme bëhet e rehatshme. Kështu që duhet të vazhdosh të shtyjë kufirin. Duke kërkuar sikletin e radhës. Duke zgjeruar zonën.
Rehatia Si Armik
Riformulo rehatinë si armik i potencialit tënd.
Jo çdo rehati. Pushimi është i nevojshëm. Rikuperimi është vital. Por rehatia si gjendje e zakonshme, rehatia si qëllim, rehatia si masë e jetës së mirë. Kjo është armiku.
Jeta më e mirë nuk është jeta më e rehatshme. Është jeta më kuptimplotë. Dhe kuptimi ndërtohet në siklet.
BE THE ONE
THE ONE e bën sikletin praktikë.
THE ONE nuk e shmang gjënë e vështirë. E kërkon. Nuk ik nga e pakëndshmja. Vrapron drejt saj. Nuk pret që sikleti të arrijë. E krijon qëllimisht.
THE ONE e di që rehatia është e lirë dhe sikleti është i vlefshëm. Që rruga e lehtë çon në jetë të lehtë, të parëndësishme. Që rruga e vështirë çon në diçka që ia vlen ta ndërtosh.
Rehatia gjithmonë do të jetë e disponueshme.
Do të jetë gjithmonë aty, duke të ofruar zgjedhjen e lehtë. Shtrati i ngrohtë. Rruga e sigurt. Rutina e njohur.
Dhe çdo herë që e zgjedh mbi sikletin, zgjedh stagnimin mbi rritjen.
Bëje sikletin praktikën tënde. Jo ndëshkimin tënd. Praktikën tënde.
Kërko atë çdo ditë. Në mënyra të vogla. Në mënyra të qëllimshme. Në mënyra që të shtrijnë përtej aty ku ishe dje.
Ji ai që e praktikon sikletin derisa bëhet burim force.
---
Gati ta vesh ne praktike? Vlereso sistemin tend te disiplines ditore dhe shiko ku qendroni vertet.
