Shkruarja e kapitujve të jetës tande osht praktika e me jetu çdo ditë me mjaftueshëm qëllim që lë pas ni histori të denjë me u tregue, në vend të ni faqe që mbushet në heshtje me rutinë dhe zhduket.
Në kulturën shqiptare, kur vdes dikush, tubimet përkujtuese zgjasin javë.
Familja dhe shokët tubohen. Rrin. Pijnë kafe. Ndajnë histori për personin që iku. (E lidhur: Ni rrugë me e gjetë veten.)
Kjo osht ni traditë e bukur. Osht gjithashtu zbuluese.
Kapitulli IHistoritë bosh
Disa varrime nuk kanë histori.
Personat rrin në heshtje të sikletshme. Luftojnë me gjetë diçka domethënëse me thânë. Personi jetoi dekada por nuk la asgjë të paharrueshme pas. (E lidhur: Dhurata e Dështimit.)
Ishin persona mjaft mesatarë.
Jo të këqij. Jo dështakë sipas masave konvencionale. Thjesht të pazakonshëm. Ekzistuen. Konsumuen. Kaluen kohë. Vdiqën.
Asni kapitull i denjë me u lexue. Asni histori e denjë me u tregue. Asni trashëgimi përtej fakteve bazë biologjike.
Kapitulli IIHistoritë e plota
Varrime tjera burojnë me histori.
Personat ndërpresin njëni tjetrin me nda kujtime. Qeshin. Qajnë. Nuk mundin me ndalu me fol për çka bâni, tha, krijoi, përjetoi ky person. (Lexo me shume rreth Vlerat themelore.)
Këta persona jetuen.
Morën rreziqe. Ndërtuen gjana. Patën aventura. Bânë ndikim. Krijuen kujtime te tjerët.
Libri i tyne kish kapituj të denjë me u lexue.
Kapitulli IIIPyetja
Cilin kapitull po e shkrun sot?
Kjo nuk osht mendim morbid. Osht mendim qartësie.
Sot osht ni faqe në librin tand. Çka vjen në të? Ni ditë tjetër rutine që askush nuk do kujtojë? Apo diçka që i shton historisë?
Nesër osht ni faqe tjetër. Dhe dita tjetër. Dhe tjetra.
Faqet bëhen kapituj. Kapitujt bëhen libri yt. Libri yt osht jeta jote.
Çka po shkrun?
Kapitulli IVJeta e qëllimshme
Alternativa osht jetesa e qëllimshme.
Jo jetesa e pamatur. Jetesa e qëllimshme. Çdo ditë, marrja e zgjedhjeve që krijojnë ni jetë të denjë me u diskutu.
Çka don që kapitujt e tu me përmbajt?
Aventurë? Krijo aventura. Dashni? Krijo lidhje të thella. Arritje? Ndjek qëllime domethënëse. Shërbim? Ndiko jetët e tjerëve.
Kapitujt nuk e shkrujnë veten. Ti i shkrun. Përmes zgjedhjes dhe veprimit, ditë pas dite.
Kapitulli VJi AI NJËRI
AI NJËRI shkrun me qëllim.
Nuk i lë ditët me u shkri në mjegull të harrueshme. Nuk pret që kapitujt me u shkrujt vetë. Nuk kënaqet me ni libër që e mërzit edhe autorin e vet.
AI NJËRI pyet çdo ditë: Cilin kapitull po e shkruj sot?
Dhe siguron që përgjigja osht diçka e denjë me u tregue.
Cilin kapitull po e shkrun sot për të cilin njerëzit do flasin në varrim?
Kjo pyetje nuk osht për vdekjen. Osht për jetën. Për përdorimin e kohës që ke me krijue diçka të paharrueshme.
Ji ai njëri që shkrun kapituj të denjë me u lexue.
Ji ai njëri që jeton histori të denja me u tregue.
Ji ai njëri varimi i të cilit buron me kujtime.
Fillo me shkrujt.
Sot.
Kapitulli VISources
- Bronnie Ware — Regrets of the Dying — Palliative care nurse's documented reflections from people at the end of life, including the most common regret of not living true to oneself.
- Stanford News — Steve Jobs' 2005 Commencement Address — The full text of "Stay Hungry, Stay Foolish," where Jobs frames mortality as the sharpest tool for identifying what matters.
- Greater Good Magazine — How Thinking About Death Can Lead to a Good Life — Research-backed overview of how mortality awareness shifts behavior toward meaning rather than fear.
---
Gati ta vesh ne praktike? Kontrollo harmonizimin e identitetit tend dhe shiko ku qendroni vertet.
