Me u preokupu çka mendojnë tjerët osht kafazi i padukshëm ku shumica e njerëzve kalojnë jetën e tyne. Me dalë prej tij do me thanë me i besu gjykimit tand ma shumë se duartrokitjeve të turmës.

Bâj punën tande ma të mirë.
Kaq.
Krijo sa ma mirë që mundesh. Shkruj sa ma mirë që mundesh. Fol sa ma mirë që mundesh. Ndërto sa ma mirë që mundesh.
Dhe ndalo me u preokupue çka mendojnë tjerët për të.
Kapitulli IE vërteta universale
Gjithmonë do kesh kritikë.
Gjithmonë.
Pavarësisht sa e mirë osht puna jote. Pavarësisht sa i mirë je. Pavarësisht sa i kujdesshëm je me shmangu fyerjen.
Dikush do të kritikojë.
Kjo osht universale. Aplikohet për çdokënd që ka ba ndonjë gjë të dukshme. Do aplikohet për ty.
Pranimi i kësaj të vërtete osht hapi i parë drejt lirisë.
Kapitulli IIKush janë kritikët
Ja modeli që do vëresh.
Ata që të kritikojnë janë gjithmonë ata që bâjnë ma pak se ti. Kurrë ata që bâjnë ma shumë.
Personat që po ndërtojnë, krijojnë, rrezikojnë, mundohen, nuk kanë kohë me kritiku. Janë shumë të zânë me punën e tyne. (Lexo me shume rreth Vetevleresimi.)
Personat që rrin, vëzhgojnë, gjykojnë, presin, kanë mjaft kohë me kritiku. Osht zëvendësimi i tyne për veprim.
Pasi ta shohësh këtë model, kritika e humb fuqinë e vet.
Kapitulli IIIKurthi i fokusit
Me u preokupu çka mendojnë tjerët osht kurth.
E tërheq vëmendjen tande prej asaj që ka rëndësi. Punës tande. Rritjes tande. Kontributit tand. Jetës tande.
Çdo moment i kaluem duke u shqetësu për kritikët osht moment i vjedhun prej krijimit.
Çdo vendim i modifikuem për me u pëlqy tjerëve osht autenticiteti i sakrifikuem për aprovim që sowieso nuk të kënaq kurrë.
Kurthi premton siguri. Dorëzon burgosje.
Kapitulli IVEkselenca si qëllimi i vetëm
Ka vetëm një qëllim që ia vlen me e ndjekë.
Ekselencën në punën tande.
Jo ekselencë krahasue me tjerët. Jo ekselencë sipas gjykimit të kritikëve. Ekselencë sipas standardeve tua, sa ma lart që mund t'i çosh ndershmërisht.
Kur fokusohesh në ekselencë, kritika bâhet e parëndësishme. Tashmë po mundohesh me qenë ma i mirë. Kaq mundesh me ba.

Kapitulli VValidimi i brendshëm
Alternativa osht validimi i brendshëm.
Ti e vendos standardin. Ti e vlerëson punën tande. Ti vendos nëse ke dhanë ma të mirën. (E lidhur: Ke lirinë me u ndryshu.)
Kjo nuk osht arrogancë. Osht pavarësi.
Mundesh me kërku feedback ende. Mundesh me mësu prej tjerëve ende. Mundesh me u përmirësu bazuem në kritikë ende.
Por ndjenja jote themelore e vlerës nuk varet prej validimit të jashtëm.

Kapitulli VIJi AI NJËRI
AI NJËRI nuk kërkon aprovim.
Jo sepse AI NJËRI nuk i intereson cilësia. Sepse AI NJËRI ka standarde të brendshme që janë ma të larta se çdo kritik do kërkonte. (E lidhur: Fjala Jote Është Lidhja Jote.)
AI NJËRI krijon ma të mirën që mundet. Pikë. Çka ndodh pas kësaj osht jashtë kontrollit të tij.
AI NJËRI vëren kush kritikon. Janë gjithmonë ata që bâjnë ma pak. Kurrë ata që bâjnë ma shumë.
Krijo sa ma mirë që mundesh. Shkruj sa ma mirë që mundesh. Fol sa ma mirë që mundesh.
Dhe kaq.
Çka mendojnë tjerët për punën tande nuk rëndësi ka. Çka rëndësi ka osht që ke ba ma të mirën tande.
Ji ai njëri që krijon pa kërku leje.
Ji ai njëri që ndërton pavarësisht kritikëve.
Ji ai njëri që fokusohet në ekselencë, jo aprovim.
Kaq.
Kapitulli VIISources
- Deci, E. L., & Ryan, R. M. Self-Determination Theory on intrinsic vs. extrinsic motivation. selfdeterminationtheory.org
- Leary, M. R. The Sociometer Theory and the need for social approval. APA PsycNet summary
- Brown, B. "The Power of Vulnerability" — on shame, authenticity, and the cost of seeking approval. TED Talk
---
Gati ta vesh ne praktike? Mat ndryshimin tend te identitetit dhe shiko ku qendroni vertet.


