Liria me u ndryshu osht kapaciteti i brendshëm me zgjedhë përgjigjen tande ndaj çdo rrethane, pavarësisht çka të ndodh nga jashtë. Osht liria e fundit njerëzore — ajo që nuk mundet me u marrë prej ngjarjeve, personave ose humbjeve.
Ka ni liri që kurrë nuk mundet me tu marrë.
Liria me ndryshu qëndrimin tand.
Pavarësisht çka ndodh. Pavarësisht sa këqija bëhen rrethanat. Pavarësisht çka të bâjnë tjerët.
Kjo liri mbetet.
Kapitulli IHistoria e Jerry Long
Në moshën shtatëmbëdhjetë vjeçare, Jerry Long e theu qafën në ni aksident zhytjeje.
U bë i paralizuem prej qafës e poshtë. I paralizuem plotësisht. I paaftë me lëvizë trupin e vet. I paaftë me u kujdesë për veten.
Shumica e personave do e konsideronin këtë ni ngjarje që përfundon jetën. Ni arsye me u dorëzu. Ni rrethanë shumë shkatërruese me e tejkalue. (Lexo me shume rreth Vetevleresimi.)
Jerry Long e pa ndryshe.
Motoja e tij u bë: E theva qafën, nuk ma theu mu.
Kapitulli IIÇka ndërtoi
Përkundër paralizës së tij, Jerry Long fitoi ni doktoraturë në Psikologji Klinike.
U bë Mësuesi i Vitit i njohun kombëtarisht në 1993.
Kaloi jetën e tij duke i ndihmue tjerët me tejkalu sfidat e tyne, duke e përdorë përvojën e tij si provë që rrethanat nuk e përcaktojnë fatin.
Tha: Nuk na duen vetëm sytë tanë, vetëm këmbët tona, ose vetëm mendjet tona. Gjithçka që na nevojitet janë krahët e shpirtrave tanë.
Kapitulli IIIMësimi
Jerry Long nuk mundej me i ndryshu rrethanat e tij.
Nuk mundej me e zhba aksidentin. Nuk mundej me e restaurue trupin e tij. Nuk mundej me e ba paralizën me u zhdu.
Por mundej me ndryshu si reagoi.
Zgjodhi me e pa situatën e tij si platformë në vend të burgut. Zgjodhi me e përdorë vuajtjen e tij si burim urtësie në vend të arsyes për hidhërim. Zgjodhi rritjen mbi viktimizimin.
Kjo zgjedhje ish e disponueshme për të. Osht e disponueshme për ty.
Kapitulli IVKrahët e shpirtit
Jerry Long foli për krahët e shpirtit.
Kufizimet fizike nuk mundin me i prenë këta krahë. Rrethanat e jashtme nuk mundin me i mbajtun në tokë. Personat tjerë nuk mundin me i burgosë. (E lidhur: Ndalo Së Prituri Për Leje.)
Krahët e shpirtit janë kapaciteti yt me zgjedhë kuptim, qëllim dhe drejtim pavarësisht çka po ndodh rreth teje ose me ty.
Këta krahë janë tu. Gjithmonë kanë qenë tu.
Kapitulli VJi AI NJËRI
AI NJËRI e din që liria nuk osht e varur prej rrethanave.
AI NJËRI nuk pret kushte ma të mira me pasë ni qëndrim ma të mirë. Nuk ka nevojë që bota me u ndryshu para se me zgjedhë ni përgjigje të fuqishme.
AI NJËRI e pranon që krahët e shpirtit nuk mundin me u prenë prej ngjarjeve të jashtme. (E lidhur: Ni rrugë me e gjetë veten.)
E theva qafën, nuk ma theu mu.
Çka të ka ba jeta? A të ka thyem? Apo thjesht ke pritë me kuptu që nuk mundet?
Ke lirinë me ndryshu qëndrimin tand në çdo moment. Kjo liri osht permanente. Kjo liri osht jotja.
Ji ai njëri që e përdor.
Pavarësisht çfarë rrethanash përballesh.
Krahët e shpirtit tand janë gati me fluturu.
Kapitulli VISources
- Frankl, Viktor E. Man's Search for Meaning. Beacon Press. Publisher page
- Frankl, Viktor E. "The Defiant Power of the Human Spirit" — Viktor Frankl Institute, Vienna. viktorfrankl.org
- Long, Jerry L. "I Choose Life: Contemplating Choice in the Aftermath of Spinal Cord Injury." Referenced in Frankl's later writings on tragic optimism. Wikipedia: Man's Search for Meaning
---
Gati ta vesh ne praktike? Mat ndryshimin tend te identitetit dhe shiko ku qendroni vertet.
