Dikur gjatë rrugës, ke ba ni marrëveshje me veten tande.
Jo me vetëdije. Jo me fjalë. Por marrëveshja u ba.
Ke pranu mos me fitu kurrë plotësisht. Me ndalu gjithmonë pak para fundit. Me sabotu veten tande në momentin e përparimit.
Dhe e ke mbajt at marrëveshje që atëherë.
Pakti
Të gjithë na kemi ba dikur në jetë ni pakt që mos me lâ veten me fitu.
Shih provat.
Rutina e stërvitjes që e ke fillu dhe lëshue. Projekti për të cilin ishe i emocionuem që rrin i pa përfunduem. Lidhja që e ke shkatërrue pikërisht kur po bëhej e vërtetë. Mundësia prej së cilës ke ikë pikërisht para se me ndryshu gjithçka.
Këto nuk janë dështime të rastësishme. Janë modele. Janë pakti në veprim.
Diçka brenda teje ka vendosë që fitimi nuk osht i lejuem. Që suksesi nuk osht për ty. Që dashnia, arritja dhe përmbushja i përkasin personave tjerë. (Lexo me shume rreth Vetevleresimi.)
Dhe çdo herë që afroesh me shpërthi, ajo diçka të tërheq mbrapa.
Prej ku ka ardhë
Askush nuk e ban këtë pakt pa arsye.
Diçka ka ndodhë. Ndoshta shumë gjana.
Ni prind që të tha se nuk je mjaft i mirë. Ni ngacmues që të bindi se nuk përket. Ni thyerje zemre që provoi se dashnia osht e rrezikshme. Ni dështim që dukej se konfirmoi frikënat ma të këqija për veten tande.
Këto momente krijuen plagë. Dhe prej atyne plagëve u formuen besime.
Nuk e meritoj këtë. Nuk jam i denjë për atë. Nëse fitoj, diçka e keqe do ndodhë. Nëse jam i dashtuem, do lëndohem.
Këto besime u bënë kushtet e paktit. Dhe ti e ke respektue at kontratë që atëherë.
Burgu i fajit dhe turpit. I ndërtum prej tjerëve, i mirëmbajtun prej teje.
Kostoja
Llogarit sa të ka kushtue ky pakt.
Karriera që nuk e ke ndjeqë sepse nuk besoje se e meritoje. Lidhja që e ke largue sepse nuk besoje se ishe i denjë për të. Rreziqet që nuk i ke marrë sepse nuk besoje se mund të përballoje suksesin.
Vite. Dekada. Mundësi që kurrë nuk do kthehen.
Dhe për çka? Për me nderu ni marrëveshje që e ke ba kur ishe i plagosun dhe i frikësuem? Për me mbajt besim ndaj besimeve që kurrë nuk ishin të vërteta?
Kostoja osht shumë e lartë. Ka qenë gjithmonë shumë e lartë.
Gënjeshtra nën të
Ja çka duhet me kuptu.
Pakti bazohej në gënjeshtrë.
Gënjeshtra që ti je disi ma pak. Që ke të meta themelore. Që je i ndryshëm prej atyne që kanë sukses dhe dashnohen.
Kjo gënjeshtrë u mboll prej personave të dëmtuem. Personave që po vepronin plagët e tyne. Personave që nuk e dinin ma mirë. Personave që projektuen kufizimet e tyne mbi ty. (E lidhur: Ke lirinë me u ndryshu.)
Dhe ti e pranove projekcionin e tyne si të vërtetë.
Por projekcioni i tyne kurrë nuk ish e vërtetë. Ish dhimbja e tyne, frika e tyne, verbëria e tyne. Nuk kish të bâj asgjë me çka je ti në të vërtetë.
Çka je ti në të vërtetë
Ti je i denjë për dashni.
Jo sepse e ke fitue. Jo sepse e ke provue. Jo sepse e ke rregullue veten ose ke bë ma mirë ose ke arriti mjaft.
Je i denjë sepse ekziston. Denjësia nuk osht diçka që arrin. Osht diçka që je.
Ti meriton ni jetë plot dashni dhe romancë. Jo sepse ke ba diçka me meritue. Sepse çdo qenie njerëzore e meriton. Përfshi ty.
Ti meriton ni jetë të përmbushme. Jo sepse ke punue mjaft fort ose ke vujt mjaft gjatë. Sepse përmbushja osht e drejta jote e lindjes. Kurrë nuk ish mendim me u fitue.
Ti meriton fitoren. Jo sepse je ma mirë se tjerët. Sepse fitorja osht e disponueshme për çdokënd që e kërkon. Dhe ti ke të drejtë me e kërku.
Thyerja e paktit
Pakti nuk mundet me u negocijue përsëri. Duhet me u thye.
Kjo nuk osht ni proces i përshtatjes graduale. Osht deklaratë. Ni moment ku vendos që marrëveshja e vjetër nuk vlen ma.
Nuk i pranoj kushtet ma.
I refuzoj besimet që u mbollën në mu prej personave të plagosun. (E lidhur: Qëllimi nuk osht.)
Refuzoj me nderu ni kontratë që u nënshkrue nën presion, prej ni fmije që nuk e dinte ma mirë.
Pakti osht i pavlefshëm. Ka qenë gjithmonë i pavlefshëm. Nuk kish legjitimitet përveç atij që i dhashë.
Dhe e marr mbrapa tash.
Deklarata
Ban këtë deklaratë.
Jam i denjë për dashni. Jam DASHNI.
Jo si afirmim. Si pranim i faktit.
Je i denjë për dashni sepse dashnia osht çka je ti në nivelin ma të thellë. Nuk je ni send i thyem që shpreson me u dashtu. Je vetë dashnia, që përkohësisht ka harrue natyrën e vet.
Pakti të bâni me harrue. Thyerja e paktit të ndihmon me u kujtue.
Të jesh AI NJËRI
AI NJËRI e din që duhet me prish paktin.
Nuk mundesh me hy në identitetin tand të plotë ndërsa nderon ni marrëveshje me mbetë i vogël. Nuk mundesh me kërku fuqinë tande ndërsa beson se nuk je i denjë për të.
AI NJËRI nuk ban marrëveshje me vetëshkatërrimin. AI NJËRI nuk pranon kushte të shkrume prej plagëve dhe frikës.
AI NJËRI e prish paktin.
Jo me dhunë. Me qartësi. Me pranimin e thjeshtë që pakti kurrë nuk ish i vlefshëm. Që gjithmonë ke qenë i denjë. Që asgjë që të ka ndodhë nuk e ka ndryshu çka je ti në thelb.
Ke ba ni pakt me plagët e tua.
Osht koha me e prish.
Gjithmonë ke qenë i denjë.
Ji ai njëri që më në fund e din.
---
Gati ta vesh ne praktike? Mat ndryshimin tend te identitetit dhe shiko ku qendroni vertet.
